Wat zijn Schnorr signatures?
Met Schnorr signatures kunnen meerdere digitale handtekeningen samengebracht worden in een enkele. Transacties met veel verschillende inputs hebben dan maar 1 handtekening nodig. Daardoor wordt de hoeveelheid data in een blok kleiner en passen er meer transacties in een blok op een blockchain.
In dit artikel snorren we zo eenvoudig mogelijk door dit onderwerp.
Wie heeft Schnorr signatures verzonnen?
Dhr. Schnorr is een wiskundige en cryptograaf die een jaartje of 40 aan de Johann Wolfgang Goethe universiteit in Frankfurt zijn studenten de oren liet tintelen over wiskunde en computerwetenschappen, tot hij er in 2011 genoeg van had.
In de jaren tachtig was meneer Claus Schnorr zich blijkbaar aan het vervelen en dacht: weet je wat? Ik ga eens een digital signature standard uitvinden. Al snel vielen de cypherpunks over elkaar heen over of dit nou wel een goed ding was en wat je er nou eigenlijk mee kon.
Schnorr had zoveel vertrouwen in zijn handtekeningen dat hij een patent aanvroeg op de Schnorr signatures. Zoals dat gaat bij veel mensen had hij hier wel wat uit kunnen halen, ware het niet dat het patent verliep in 2010. Pas in 2021 deed het Bitcoin team hier iets mee met de Taproot upgrade.
Scan de QR-code of klik de link om lid te worden bij Whitebit en je exclusieve korting te claimen op de toch al goedkope transactiekosten van 0,1% bij deze exchange. Maak zelf ook referrals en krijg 40-50% commissie over hun transactiekosten.
Schaalbaarheid Bitcoin
Bitcoin had in de beginjaren wel wat probleempjes. Zo was een transactie aan de slome kant en probeerden miners je beurs leeg te schudden als je welk bedrag dan ook aan Bitcoin wilde spenderen.
Het probleem zat hem in wat er allemaal in een blok gezet werd. Dat was zo veel en zo groot dat de Bitcoin blockchain niet meer vooruit te branden was. Vandaar dat de SegWit upgrade voorgesteld werd. Hierbij werden de witness (handtekening) en de transacties gescheiden (segregated) en werd er enige vooruitgang geboekt.
Zo gezegd, zo gedaan, maar nou schoot het nog niet erg hard op. Het stikte nog van de transacties. Dus de ontwikkelaars bij Bitcoin wilden hun snor niet drukken en keken eens goed rond. Toen bedacht men dat er iemand hier al eens een voorstel voor had gedaan en daar patent op had aangevraagd.
Uiteraard wilden ze weten of het verlopen was en dat zat wel snor. Het patent was in 2010 verlopen en dus konden ze er gratis mee aan de haal gaan.
In 2018 diende Pieter Wuille, een Bitcoin ontwikkelaar, het Bitcoin Improvement Proposal (BIP 0340) in om Schnorr toe te voegen aan het Bitcoin protocol, als onderdeel van de Taproot update.
Hoe werken Schnorr signatures?
Vóór de Schnorr signatures werkte Bitcoin met het Elliptic Curve Digital Signature Algorithm (ECDSA) voor het maken van digitale cryptografische handtekeningen.
Een digitale handtekening wordt aan iedere transactie toegevoegd om te bewijzen dat de eigenaar van een Bitcoin adres toegang heeft tot de private key, zonder deze private sleutel mede te delen.
Elke input in een transactie heeft zijn eigen digitale handtekening.
Sommige transacties hebben wel honderden inputs. Er zijn ook transacties met slechts 1 input, maar meerdere handtekeningen, de zogenaamde MultiSigs. Hierbij heb je meerdere handtekeningen nodig om Bitcoin van een enkel adres uit te geven.
De meeste winst wordt echter behaald met de MultiSigs. Het aantal hiervan is door de jaren heen exponentieel gegroeid en daarom was hier de meeste winst te halen.
Overigens was Schnorr een soft fork, net als SegWit. Dit betekent dat er meerdere versies draaien van Bitcoin, afhankelijk van de versie die miners gebruiken. Het gebruik van Schnorr zal naar verwachting steeds groter worden met de komst van payment channels op allerlei blockchains die traag en duur zijn. Met de komst van SegWit kwam er een hard fork tevoorschijn met Bitcoin Cash, maar met deze update draaiden alle miners ongeïnteresseerd aan hun snor.
Als je verschillende digitale handtekeningen onderbrengt in een enkele heeft dat ook voordelen voor de privacy. Zo kun je met een groep afspreken om samen Bitcoin te spenderen. Dit noemt men een CoinJoin groep. Hierdoor is het heel moeilijk te herleiden wie nu wat uitgegeven heeft. Een verder voordeel is dat die enkele transactie kosten meebrengt die alle deelnemers delen. Voor dure netwerken is dat een heel groot voordeel voor de gebruiker, al zullen miners er niet zo blij mee zijn.
Conclusie
Schnorr signatures hebben moeilijk schaalbare blockchains een mogelijkheid gegeven om het aantal transacties drastisch te verminderen. Gebruikers van zo’n blockchain en ontwikkelaars zijn daar blij mee.
Miners vinden dit niet zo’n strak plan want die verdienen dan minder.
