Wat is Delegated Proof of Stake?

Van Proof of Stake zijn vele varianten. Delegated Proof of Stake (DPoS) is er slechts één van. Het is wel een belangrijke, omdat er gebruik van wordt gemaakt bij belangrijke coins. In dit artikel duiken we in de wereld van de gedelegeerden.
Wat is Proof of Stake?
De meesten onder mijn lezers zullen wel gehoord hebben van Proof of Stake. Dit is al een aardig tijdje een populaire manier om nieuwe coins aan een blockchain toe te voegen.
Validators, die vaak grote hoeveelheden coins at stake hebben, willen nieuwe coins aan de blockchain toevoegen en krijgen deze als beloning voor hun coins at stake. Zij moeten wel dure hardware aanschaffen en deze 24/7 online houden en ze moeten software runnen en updaten als noodzakelijk. Een validator bij PoS heeft dus best veel verantwoordelijkheden.
Wanneer ze fouten maken bij dit proces kunnen ze geslasht worden en krijgen ze een boete. Doen ze dit te vaak dan worden ze afgewezen als validator en verliezen ze nog meer of al hun coins. Dit systeem werkt erg goed, vanwege het feit dat het economisch slim in elkaar steekt.
Een nadeel van dit systeem is dat er steeds meer accumulatie van de cryptocurrency komt bij de mensen die de meeste coins at stake kunnen veroorloven.
Hier heeft Daniel Larimer in 2013 wat op gevonden: het Delegated Proof of Stake consensus algoritme.

Scan de QR-code of klik de link om lid te worden bij Whitebit en je exclusieve korting te claimen op de toch al goedkope transactiekosten van 0,1% bij deze exchange. Maak zelf ook referrals en krijg 40-50% commissie over hun transactiekosten.
Gedelegeerden kiezen
Delegate betekent gedelegeerde of afgevaardigde. Degene die deze afgevaardigden kan kiezen is de houder van een coin. Deze kan met zijn coins stemmen op een afgevaardigde, waarbij deze delegate nieuwe coins mag munten in vertegenwoordiging van zij die op hem gestemd hebben. Hoe meer coins iemand heeft, hoe meer stemmen hij in het laatje brengt.
Wanneer zo’n gedelegeerde een nieuw blok aan de blockchain toevoegt krijgt hij daar munten voor, die hij deelt met degenen die voor hem gekozen hebben. Eventueel mag je ook je stemmen delegeren aan een andere stakeholder, die dan voor jou stemt op een afgevaardigde.
Een afgevaardigde wordt niet willekeurig gekozen. Elke delegate moet ervoor zorgen dat hij zijn werk goed doet, maar vooral goed voor zijn stemmers zorgen. Wie de gunstigste voorwaarden stelt (meer coins voor zijn stemmers bijvoorbeeld) zal ook vaak de meeste stemmen krijgen.
Voordelen DPoS
Het grote verschil met Proof of Stake is dus dat degene die nieuwe coins wil munten aantrekkelijke voorwaarden moet stellen om gekozen te worden, terwijl bij Proof of Stake simpelweg degene met de meeste coins de meeste nieuwe munten krijgt. Proof of stack of rijkdom dus. Delegated Proof of Stake wordt dan ook gezien als een meer democratische manier om coins te verwerven, omdat je dat verdient.
Een ander voordeel is dat er maar weinig gedelegeerden zijn, waardoor de schaalbaarheid en efficiëntie toeneemt en gebruik van de blockchain goedkoper.
Het kost ook vrijwel geen stroom of energie. Met zo weinig validatoren is de benodigde hardware ook miniem.
Nadelen Delegated Proof of Stake
Een nadeel van Delegated Proof of Stake is dat mensen met veel coins kunnen afspreken om op een bepaalde validator of gedelegeerde te stemmen, ook al zijn die voorwaarden bepaald niet de beste. Vriendjespolitiek kan zeer goed voor komen. Je kunt op zo’n manier zelfs een aanval op het netwerk orkestreren, al zal een slim netwerk dit vrijwel uitsluiten door een slash-boete van de volledige stack daarop te laten volgen.
Maar het is niet onmogelijk om met zijn allen te stemmen op een gedelegeerde die in zijn voorwaarden heeft staan: “aanval op het netwerk om het plat te leggen”. Een rem hierop is het extra laten beoordelen van een nieuw blok door mede-gedelegeerden, dat bij sommige DPoS blockchains voor komt.
Een ander nadeel is bekend uit de politiek. Als je stem zo weinig telt, omdat het zo weinig invloed heeft, ga je dan nog stemmen? Wat veel gebeurt is dat alleen de big bags stemmen en die doen dat vooral in hun eigen voordeel uiteraard, waardoor zij de beste voorwaarden krijgen.
Wanneer je als delegate wordt uitgekozen krijg je steeds meer coins. Hierdoor krijg je concentratie van coins en een kleine kliek welgestelden die hun kiezers tevreden zouden kunnen houden met een zo klein mogelijke beloning, eventueel door een oligopolie. De gedelegeerden werken dan samen tegen de deelnemers die hun coins staken en geven ze minder rente.
Welke blockchains gebruiken DPoS?
We zullen de belangrijkste eruit lichten:
- BitShares. Startte dit nieuwe protocol op.
- Tron. Heeft 27 “Super Representatives” die gekozen worden door de Tron community.
- EOS. Heeft 21 gedelegeerden die blokken produceren.
Conclusie
Delegated Proof of Stake is sneller en goedkoper dan Proof of Stake. Het is de bedoeling dat DPoS eerlijker werkt dan PoS, omdat je stemmen nodig hebt om validator te worden. Bij PoS hoef je alleen meer coins dan andere kandidaten te hebben voor de beste kans om extra munten te krijgen.
Er kleven ook nadelen aan DPoS, waarbij vriendjespolitiek en desinteresse bij de stemmers prominent in beeld zijn.
Aangezien het protocol al meer dan 10 jaar bestaat en slechts een handjevol blockchains ermee werken zal dit wel zo zijn redenen hebben.



